കൊല്ലവര്‍ഷം 1991 -ല്‍ ആയിരിക്കും ഞാന് ഞാന് എന്റെ അപ്പര്‍ പ്രൈമറി വിദ്യാഭാസം (ക്ഷമിക്കുക ...അറിഞ്ഞു കൊണ്ട് എഴുതിയതാണ് ..) തുടങ്ങാനുള്ള പദ്ധതിയുമായി അടുത്തുള്ള സ്കൂളിന്റെ പടി കയറി ചെന്നത് (പിന്നേം ക്ഷമി. എന്നെ വലിച്ചിഴച്ചു കൊണ്ട് പോയത് .. ).അവിടുന്നങ്ങോട്ട് അര്‍മാദം തന്നെ ആയിരുന്നു. ഇന്ന് വരെ !! അപ്പൊ അതിനു മുന്‍പോ എന്ന് ചോദിക്കരുത് . അന്നും അര്‍മാദം തന്നെ ആയിരുന്നു .
അങ്ങനെ അര്‍മാദിച്ചു നടക്കുമ്പോഴാണ് പ്രകാശന്‍ മാഷ് ഒരു കാര്യം വന്നു പറഞ്ഞത് .
"നമുക്കെല്ലാവര്‍ക്കും കൂടി ഒരു ടൂര്‍ പോയാലോ " (സത്യമായും അന്നതിന്റെ അര്‍ഥം മനസ്സിലായില്ല . മാഷെന്തോ വൃത്തികേടാണ് പറഞ്ഞതെന്ന് തോന്നി ഞങ്ങളൊക്കെ അമിട്ട് പൊട്ടും പോലെ ചിരിക്കുക ആയിരുന്നു ). മാഷും വല്ലാതായി . അല്ല... ഞാനിപ്പോ എന്താ പറഞ്ഞെ ..അക്ഷരം മാറിപ്പോയോ !!!! അപ്പോളാണ് ഞങ്ങടെ ഓള്‍ ഇന്‍ ഓള്‍ പ്യുണ്‍ ദിവാകരേട്ടന്‍ മാഷിന്റെ രക്ഷക്കെത്തിയത് . കാര്യങ്ങളൊക്കെ അങ്ങേര്‍ വിശദമാക്കി തന്നു .ദേ പിന്നേം വരുന്നു അര്‍മാദം !! അങ്ങനെ വീട്ടിലൊക്കെ തല്ലു കൂടി കാശും ഒപ്പിച്ചു ഒരു വൈകുന്നേരം ഞങ്ങളെയും കൊണ്ടുള്ള വണ്ടി പതുക്കെ നീങ്ങിതുടങ്ങി .
സമയം രാവിലെ 5 .30 -6. ദിവാകരേട്ടന്‍ ,ചിരട്ട പാറ യില്‍ ഉരച്ചത് പോലുള്ള തന്റെ മനോഹരമായ ശബ്ദത്തില്‍ പിള്ളേരെയൊക്കെ വിളിച്ചെഴുന്നെല്പ്പിക്കാന്‍ തുടങ്ങി ,കൂടെ സംസ്കൃതം പഠിപ്പിക്കുന്ന സരസ്വതി ടീച്ചറും കൂട്ടത്തില്‍ കൂടി. ടീച്ചര്‍ക്കെന്തോ ദിവാകരേട്ടന്റെ ആ ശബ്ദം അങ്ങോട്ട്‌ പിടിച്ചില്ല രാവിലെ തന്നെ ..
"ദിവാകരാ ..കുട്ടികളെ ഇങ്ങനെ ആണോ വിളിക്കുന്നത്‌. സ്നേഹത്തോടെ വിളിക്കണ്ടേ.!!"
"എന്നാ ടീച്ചര്‍ തന്നെ വിളിച്ചോ പിള്ളേരെ ..ഞാന് വിളിച്ചിട്ട് ഇനി സ്നേഹം കുറഞ്ഞു പോണ്ട "
ഇത് കേട്ടതും ടീച്ചര്‍ എന്നാ പിന്നെ സ്നേഹത്തോടെയുള്ള വിളിയുടെ ഒരു ഡെമോ കാണിച്ചിട്ടെയുള്ളൂ ബാക്കി എന്ന മട്ടില്‍ എന്റെ അടുത്തിരുന്ന മനീഷിനെ മെല്ലെ വിളിച്ചു.
"മോനെ .. മനീഷേ ..എഴുന്നേല്‍ക്കൂ കുട്ടീ ..നമുക്ക് കുളിക്കണ്ടേ, പല്ല് തെക്കണ്ടേ ..അപ്പി ഇടണ്ടേ .. " ന്നു പറഞ്ഞതും
"ഭാ ..നിന്നെ ഞാനിന്നു കൊല്ലൂടീ... എന്നോട് കളിക്കാന്‍ നീ ആയോടീ " ന്നുള്ള ഒരലര്‍ച്ചയോടെ ടപ്പേന്ന് ടീച്ചറുടെ ചെവിക്കുറ്റിക്ക് നോക്കി മനീഷ് ഒന്ന് പൊട്ടിച്ചതും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു ... കാര്യം സിമ്പിള്‍ ആയിരുന്നു . രാവിലെ തന്നെ സ്വന്തം പെന്‍സില്‍ ഏതോ ഒരു പീക്കിരി പെണ്ണ് തട്ടിപ്പറിചോടുന്നതും കണ്ടോണ്ടിരിക്കുന്ന ചോരയും നീരുമുള്ള എതോരാങ്കുട്ടിയും മിനിമം അത്രയെങ്കിലും ചെയ്യില്ലേ ...സ്വപ്നത്തിലാണെങ്കിലും !!!
"ദിവാകരാ ..പിള്ളേരെ നീ തന്നെ വിളിച്ചോടാ ന്നും പറഞ്ഞു പാവം ടീച്ചര്‍ അങ്ങനെ രംഗം വിട്ടു "!!!ടീച്ചറിന്റെ ഭര്‍ത്താവ് കള്ളുകുടിയന്‍ കുട്ടപ്പന്‍ ചേട്ടന്‍ പോലും ടീച്ചര്‍ക്ക് ഇങ്ങനെ തെറിയും തല്ലും ഒരുമിച്ചു കൊടുത്തിട്ടുണ്ടാവില്ല !!!പാവം !
ഞങ്ങളൊക്കെ പുറത്തിറങ്ങി. അവിടുത്തെ ലക്‌ഷ്യം ഇത്രേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ . രാവിലെ പല്ല് തേക്കണം, കുളിക്കണം, അപ്പീടണം. സ്ഥലം ആലുവ. അവിടെ കുറച്ചു റൂമുകളും എടുത്തിട്ടുണ്ട് . അപ്പോഴാണ് ഞങ്ങളുടെ പ്രകാശന്മാഷ് ഒരു ഐഡിയ പറഞ്ഞത് .. ഇവിടെ അടുത്താ ആലുവാ പുഴ .. നീന്തല്‍ അറിയാവുന്നവര്‍ക്ക് അവിടെ പോയി കുളിക്കാം . അത് കേട്ടതോടെ എല്ലാവര്‍ക്കും പുഴ കാണാന്‍ ആക്രാന്തം. ഞാന് ആണെങ്കില്‍ നീന്തലിലെ ഏതു ടെക്നിക് ആണ് ഇന്ന് ഷൈന്‍ ചെയ്യാന്‍ ഉപയോഗിക്കേണ്ടത് എന്ന ഒരു സംശയത്തില്‍ ഇങ്ങനെ നില്‍ക്കുന്നു. "ശെരി നടക്കൂ ... എല്ലാവര്‍ക്കും പുഴ കാണാന്‍ പോകാം . നീന്തല്‍ അറിയാവുന്നവര്‍ പുഴെന്നു കുളിച്ചോളൂ!! ".ദിവാകരേട്ടന്‍ മുന്നേ നടന്നു .
ങ്ങും!! ഇന്ന് ഞാനൊരു കലക്ക് കലക്കും . !! ശേ ...എന്നാലും ഏതു ഒപ്റ്റ് ചെയ്യണം .. മലക്കം മറിച്ചില്‍ . അല്ലേല്‍ ടിവി യില്‍ ആ ഡോള്‍ഫിന്‍ ചാടുന്ന കണ്ട പോലെ ഓടി വന്നു പീന്നൊരു ഊളിയിടല്‍ !! ആകെ കണ്ഫ്യുഷന്‍ ആയല്ലോ!! ആ രാജുവിന്റെ അഹങ്കാരം ഇന്നത്തോടെ തീര്‍ക്കണം . അവന്‍ കുറച്ചു ദിവസമായി അഞ്ജുവിന്റെ പുറകെ നടക്കാന്‍ തുടങ്ങീട്ടു . ഇന്നത്തോടെ എല്ലാം തീരും . ഇന്ന് അവള്‍ അവനെ കൊഞ്ഞനം കുത്തും .. നോക്കാലോ!!!
രാജു ഓടി വന്നു വെള്ളതിലെക്കൂളിയിട്ടപ്പോ തെറിച്ച വെള്ളം ദേഹത്ത് വീണപ്പോഴാണ് എന്റെ സ്വപ്നം തീര്‍ന്നത് . ഹും. അവന്‍ മലക്കം മറിയുന്നു .!!മലര്‍ന്നു നീന്തുന്നു ..അതിനിടയില്‍ അന്ജുവിനെ നോക്കുന്നു. ചിരിക്കുന്നു .. ശേരിയാക്കാം ..ഇപ്പൊ ശേരിയാക്കാം ..എന്ന പിന്നെ ഇന്നൊരു പുതിയ ഐറ്റം കാണിക്കാ അല്ലേടാ ..വെള്ളം കണ്ടാ പേടിച്ചു നില്‍ക്കുന്ന അബ്ദുള്ളയുടെ അടുത്ത് അത് പറഞ്ഞു ഞാന് ഇത്തിരി പുറകിലോട്ടു മാറി ഷര്‍ട്ടും ട്രൌസറും ഊരിയെറിഞ്ഞു .എന്റെ പുതിയ ഐറ്റം എല്ലാരേം കാണിക്കാന്‍ പാകത്തില്‍ "ഡീ ..ഡേയ് ..ഡേയ് ...സൈഡ് നില്ലെടെ " ന്നൊക്കെ പറയാന്‍ തുടങ്ങി.. എവിടെ ആര് കേള്‍ക്കുന്നു ..എല്ലാവരും ആ രാജുവിന്റെ അഭ്യാസങ്ങള്‍ കണ്ടോണ്ടിരിക്കുന്നു. സാരമില്ല വെള്ളത്തില്‍ എത്തിയാല്‍ കാണിക്കാമല്ലോ ഭയങ്കര അഭ്യാസങ്ങള്‍.!! മെല്ലെ ഒരു പുഷ് അപ്പോക്കെ എടുത്തു "റെഡി.. വാണ്‍..ടൂ ..ത്രീ " ന്നൊക്കെ സ്വന്തമായി പറഞ്ഞു ഓടി വന്നൊരു മലക്കം മറിചിലായിരുന്നു. ഓ .. എല്ലാവരും അലറി വിളിക്കുന്നു ... ആര്‍പ്പു വിളിക്കുന്നു. അപ്പൊ അഭ്യാസങ്ങളൊക്കെ എല്ക്കുന്നുണ്ട് .
"കുട്ടികളെ ...കണ്ടോ ..കണ്ടോ .. ആ മരത്തിന്റെ മോളിരുന്ന കരിങ്കുരങ്ങ് വെള്ളത്തീ വീണിരിക്കുന്നു .. നോക്കിക്കേ ... നോക്കിക്കേ ".. സരസ്വതി ടീച്ചര്‍ ആര്‍ത്തു വിളിക്കുന്നു.. കൂടെ ബാക്കി പിള്ളേരും .. !!!!!!!
"ഹും ...കരിങ്കുരങ്ങോ!!! ടീച്ചറെ ഇത് ഞാനാ .. ".. ഇത്രേം ഞാന് പറയാന്‍ നോക്കിയെങ്കിലും അപ്പോഴേക്കും ഞാന് വെള്ളത്തിലേക്ക്‌ ഊളിയിട്ടു തുടങ്ങിയിരുന്നു. സാരമില്ല..വെള്ളത്തിന്‌ മോളില്‍ വന്നിട്ട് കാര്യങ്ങള്‍ പറയാം.. അതെന്റെ വളരെ ചെറിയ ചില നമ്പരുകള്‍ ആണെന്നൊക്കെ പറയാല്ലോ !! എന്നാലും കരിങ്കുരങ്ങ് !!!
അങ്ങനെ വെള്ളത്തിലേക്ക്‌ ഊളിയിടുന്നു ... ഊളിയിടുന്നു .. ഊളിയിടുന്നു ... .ദൈവമേ !! അങ്ങോട്ട്‌ പോകുന്നതല്ലാതെ തിരിച്ചു വരാനുള്ള ശ്രമങ്ങളൊന്നും നടക്കുന്നില്ലല്ലോ.. കൈ കാലിട്ടടിക്കുന്നു!! നിലവിളിക്കുന്നു !!! നിലവിളിച്ചിട്ടു വായില്‍ കുറെ പരല്‍മീന് കയറിയതല്ലാതെ വേറൊന്നും നടന്നില്ല ..
"ശോ !! ഇതേതു സ്ഥലം കണ്ടു വല്യ പരിചയമില്ലല്ലോ" ന്നും വിചാരിച്ചു വായില്‍ കയറിയ മീനുകളൊക്കെ ഇറങ്ങി അതിന്റെ വഴിക്ക് പോയി.
"ദേ ഒരു ഞണ്ട് "!! എന്താണെന്നറിഞ്ഞൂട!! ഈ സാധനത്തെ എനിക്ക് പണ്ടേ ഇത്തിരി പേടി ഉണ്ട്.. എന്നാലും അതിനെ ഈര്‍ക്കില്‍ ഇട്ടു ഞാന് പിടിച്ചിട്ടുണ്ട് ..ദൈവമേ ഇതിനി ഞാന് പണ്ട് പിടിച്ച ഞണ്ടിന്റെ മോനോ മോളോ മറ്റോ ആണോ !! പ്രശ്നമാകുമോ !! "
ഹേയ്‌ .. പ്രശ്നമായില്ല. "ഇതെന്തു ജന്തു ..ഇതിനു മുന്‍പ് കണ്ടിട്ടില്ലല്ലോ .".ഒന്നടുത്തു വന്നു കണ്ണിറുക്കി നോക്കിയിട്ട് ലതും പോയി. ഇപ്പൊ ഞാനും ഭയങ്കര തണുപ്പുള്ള കുറെ വെള്ളോം മാത്രം !!
ഇനി ഇവിടെ നിന്നാ ശെരി ആവൂല്ല ന്നുള്ള കാര്യം മനസ്സിലാക്കിയ ഞാന് ഒന്ന് ശക്തമായി തള്ളി നോക്കി .നഹി ..നഹി .. നോ രക്ഷ. മോളിലോട്ട് പോകാനുള്ള ഒരു വഴിയും ഇല്ല ..
"സാര്‍ .. മോളിലോട്ട് പോകാനുള്ള വഴി ഞാന് ഉണ്ടാക്കി തരാം "..!! ങേ ആരാ അത് ... എവിടുന്നോ ഒരു അശരീരി പോലെ!!
ദൈവമേ ..കണ്ണ് തള്ളിപ്പോയി.. കൈയിലൊരു കയര്‍ . കിരീടം . ഒരു കാളപ്പുറത്തു .. ദാരപ്പാ ഇത് !! ഓ ..കാലന്‍!! കൊണ്ട് പോവാന്‍ വന്നതാണ് ,മോളിലോട്ട് ..!!
ദൈവമേ.. ഈ "മോളിലോട്ട് " അല്ലാലോ ഞാന് ഉദ്ദേശിച്ചത് . !!
എന്റെ മുഖം നേരിട്ട് കണ്ടതും കാലന്റെ മുഖം മങ്ങി . അയ്യോ നീ ആയിരുന്നോ .. ഡേയ് വെയിറ്റ് ചെയ് ..ഞാന് കൊണ്ട് വന്ന കയര്‍ മാറിപോയി.. നിന്റെ തൊലിക്കട്ടിക്ക് ഇത്രേം കട്ടിയുള്ള കയര്‍ പോരല്ലോടാ ... നീ നില്‍ !! ഞാനിപ്പോ വരാം. "
ദേ!! ആ ഒരു നിമിഷം !!!സര്‍വശക്തിയും പ്രയോഗിച്ചു ഒരു തള്ളല്‍ !! ഹോ .. ഈ പ്രാവശ്യം ദേ പോണൂ വെള്ളത്തിന്‌ മുകളിലോട്ടു ..
"ടീച്ചറെ !! ദേ ആ കരിങ്കുരങ്ങ് പൊങ്ങി വരുന്നു .." (ഡീ അഞ്ജു ..നീ എന്നെ കണ്ടിട്ട് അറിഞ്ഞൊണ്ട് വിളിച്ചതാണോടീ!! ). ഒന്നങ്ങോട്ടു കയറി വന്നോട്ടെ. നിനക്കിട്ടു രണ്ടെണ്ണം പൊട്ടിചിട്ടെ ബാക്കിയുള്ളൂ ..
എവിടെ!!! ദേ പോണൂ പിന്നേം താഴേക്ക്‌ ...
അപ്പോഴാണ് ദിവകരെട്ടനൊരു സംശയം വന്നത് . അല്ല ..ആ പോയതാരാ!! കരിങ്കുരങ്ങ് തന്നെ ആണോ !! സെയിം പീസ് വേറൊന്നിവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നല്ലോ.. അതിനെ കാണുന്നില്ലല്ലോ .. ഇനി അവനേങ്ങാനും!!!
സംശയം പുള്ളിക്കാരന്‍ മാഷും ടീച്ചരുമായിട്ടൊക്കെ പങ്കു വച്ചു. അതെ ..ഇത് ലവന്‍ തന്നെ .. അവനെ പിടിക്കൂ ....
അങ്ങനെ ഞാന് കരയിലെത്തി . ഈ അത്ഭുത ജീവിയെപ്പറ്റി റിസര്‍ച്ച് ചെയ്യാന്‍ എന്റെ വായില്‍ കയറി വന്ന ഏതോ ഒരു ബുദ്ധി ജീവി മീനും കൂടെ കൂടെയുണ്ടായിരുന്നു .
ഉണര്‍ന്നെഴുന്നെട്ടപ്പോള്‍ സരസ്വതി ടീച്ചര്‍. "ഈ ചെറുക്കന് എന്തിന്റെ കേടാ.നീന്താന്‍ അറിയില്ലെങ്കില്‍ ഇവിടെയെങ്ങാനും ഇരുന്നാല്‍ പോരെ!!"
സത്യം !! അവിടെ എങ്ങാനും ഇരുന്നാല്‍ മതിയായിരുന്നു !!!
അതിനു ശേഷം ഒരാഴ്ചത്തേക്ക് ബക്കെറ്റിലെ വെള്ളത്തില്‍ പോലും കുളിക്കാന്‍ ഒരു പേടിയായിരുന്നു !!!!
Showing posts with label ഓര്‍മ്മ. Show all posts
Showing posts with label ഓര്‍മ്മ. Show all posts
Friday, March 12, 2010
Wednesday, July 29, 2009
രാമായണവും പാണ്ടി ലോറി കയറിയ ഷൂസും!!!
ചെറുപ്പം മുതലേ ഭയങ്കരമായ വായനാശീലം ഉള്ള കുട്ടിയായിരുന്നു ഞാന് . വളരെ ചെറുപ്പത്തില്‍ തന്നെ മായാവി , കപീഷ് , ശിക്കാരി ശംഭു തുടങ്ങിയ കഥാപാത്രങ്ങള്‍ എന്റെ മനസ്സിന്റെ അന്തരാളങ്ങളെ (ഹോ ..എന്താദ് !!!) കീഴ്പ്പെടുത്തി അവിടെ ഒരു കുടിലും കെട്ടി താമസിച്ചു പോന്നിരുന്നു . സത്യമായും ഇന്നും ഇറങ്ങി പോയിട്ടില്ല . പിന്നീട് എന്റെ വായനയുടെ ലോകം വികസിച്ചു വികസിച്ചു മണ്ടൂസ് , ഉണ്ണിക്കുട്ടന് , ബോബനും മോളിയും തുടങ്ങിയ ലോകോത്തര സാഹിത്യങ്ങളിലൂടെയായി യാത്ര .
ആ കാലത്ത് കടയില്‍ എന്തെങ്കിലും സാധനങ്ങള്‍ വാങ്ങിക്കാന്‍ ഞാന് പോകണമെങ്കില്‍ മൂന്നു രൂപ അമ്പത് പൈസ കമ്മീഷന്‍ നിര്‍ബന്ധവുമായിരുന്നു . ഇത് സഹിക്ക വയ്യാതെ വീട്ടില്‍ സാധനങ്ങള്‍ വാങ്ങിക്കാന്‍ എന്നെ കടയില്‍ വിടാത്തതിനു ഒരു ദിവസം രാവിലത്തെ ചായ ബഹിഷ്കരിച്ചത് ഞാന് ഇന്നലെ എന്ന പോലെ ഓര്‍ക്കുന്നു (ഹോ.. ഇത്രേം ചെറുപ്പത്തിലേ നിരാഹാര സമരം !!!).
ഓ... മൂന്നു രൂപ അമ്പത് പൈസയുടെ കാര്യം പറഞ്ഞപ്പോഴാണ് ഒരു കാര്യം ഞാനിപ്പോള്‍ ഓര്‍ത്തത്‌ . ഈ മൂന്നു രൂപ അമ്പത് പൈസ കാരണമാണ് ഒരു ദിവസം മുഴുവന്‍ കുഞ്ഞിരാമന്‍ മാഷ് എന്നെ ബഞ്ചില്‍ കയറ്റി നിര്‍ത്തിയത് . മാഷ് ചോദിച്ചു , അഞ്ചു രൂപയില്‍ നിന്ന് മൂന്നു രൂപ അമ്പത് പൈസ കുറച്ചാല്‍ എത്രയെന്നു . എന്റെ വളരെ സിമ്പിള്‍ ആയ മനോഹരമായ ലോജിക് വച്ച് ഞാന് ഉത്തരവും പറഞ്ഞു , രണ്ടു രൂപ അമ്പത് പൈസ!! . നിങ്ങള്‍ തന്നെ പറ എന്റെ ലോജിക്കില്‍ എന്തെങ്കിലും തെറ്റുണ്ടോന്നു. അഞ്ചില്‍ നിന്ന് മൂന്നു പോയാല്‍ രണ്ട്. പിന്നെ ഒരമ്പത് പൈസേം . അപ്പൊ രണ്ടേ അമ്പത് . ഞാനിക്കാര്യം വീട്ടില്‍ പറഞ്ഞപ്പോ എന്നെ തല്ലാന്‍ വന്നു അമ്മ . ഇനി ബൂലോഗക്കാരെ ഉള്ളൂ രക്ഷ .. ആരെങ്കിലും ഉണ്ടോ ഇതൊന്നു ചോദിക്കാന്‍ പോകാന്‍ ? ... അയ്യോ പറഞ്ഞു പറഞ്ഞു സിപ്പി പള്ളിപുറത്തിന്റെ കഥ പോലെ ആയിപ്പോയി . അപ്പൊ പറഞ്ഞു വന്നത് എന്താന്നു വച്ചാല്‍ ........
അങ്ങനെ മനോഹരമായ ഒരു ഞായറാഴ്ച വൈകുന്നേരം എവിടെയോ വീട്ടുകാരോടൊത്ത് ഒരു സവാരിയും കഴിഞ്ഞു തിരിച്ചു വീട്ടിലേക്കുള്ള ബസ് പിടിക്കാനുള്ള നടത്തതിനിടയിലാണ് ഞാന് ഒരു ഭീകരമായ സത്യം മനസ്സിലാക്കുന്നത് . ഞാന് അറിയാതെ ബാലരമക്കാര് രാമായണം അമര്‍ ചിത്രകഥ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിരിക്കുന്നു . അതാണെങ്കില്‍ വല്യ ഒരു ബുക്ക് . ആ പുസ്തകതിനെക്കാളും ചെറിയ ഒരു ചെക്കന്‍ അതും പിടിച്ചോണ്ട് എന്നേം കൊഞ്ഞനം കാട്ടി വീട്ടിലേക്കു പോകുന്നു . പോരെ പൂരം .
എന്നിലെ വായനക്കാരന്‍ ഉണര്‍ന്നു .
"ഇപ്പൊ കിട്ടണം ആ പുസ്തകം" . കൈയിലിരുന്ന തുമ്പിയെ കൊണ്ട് ഒരു കല്ലും കൂടി എടുപ്പിച്ചു നിലത്തിരുന്നു ഞാന് പ്രഖ്യാപിച്ചു കഴിഞ്ഞു .
"ഈ ചെറുക്കന്റെ ഒരു കാര്യം . എന്ത് പുസ്തകം ? "
"ദോ ദാമായണം" ഞാന് ആ പുസ്തകോം കൈയില്‍ വച്ചോണ്ട് പോകുന്ന കുട്ടിയെ നോക്കി പറഞ്ഞു .
"എന്ത് ദാമായണോ ? അതെന്തോന്ന് ? " അമ്മ ഇത് വരെ കേട്ടിട്ടില്ലാത്ത തരം മലയാളം മനസ്സിലാക്കാന്‍ പറ്റാതെ ചുമ്മാ നില്ക്കണ സമയത്ത് ചേട്ടന്‍ പരിഭാഷപ്പെടുത്തി കൊടുത്തു
"രാമായണം . ബാലരമെടെ .. "
" അതെ .. നീ ഇനി അത് വായിക്കാത്ത കുറവേയുള്ളൂ . വേഗം എഴുന്നേറ്റോ .. അല്ലെങ്കില്‍ നിനക്കിപ്പോ കിട്ടും "
പക്ഷെ ഞാന് രണ്ടിലൊന്ന് എന്ന മട്ടില്‍ അവിടങ്ങനിരുന്നു. ഈ നാടകങ്ങളൊക്കെ അവിടെ അരങ്ങേറുന്ന സമയത്താണ് എന്റെ നാട്ടിലേക്ക് പോകുന്ന ഒരു ബസ് ഒരു നൂറു മീറ്റര്‍ മുന്‍പിലായി വന്നങ്ങു ബ്രേക്ക് ചവിട്ടിയത് .
ഒരു ബസിനെ കണ്ടപ്പം എല്ലാവരും കൂടി ദേ പോണൂ ... അതിന്റെ പുറകെ .. പോകണ വഴിക്ക് എല്ലാവരും കൂടി വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.
"നീ വേണേ അവിടിരുന്നോ ... ഞങ്ങള്‍ പോവുന്നു , "
... അപ്പൊ ഞാന് ആരായി?
ആ ഭീഷണിയെ പുല്ലു പോലെ അവഗണിച്ച് ഞാന് അവിടെ തന്നെ കുത്തിയിരുന്ന് തുമ്പിയെക്കൊണ്ട് ഒരു കല്ല് കൂടി എടുപ്പിച്ചു , എന്നിട് വലിയ വായില്‍ നിലവിളിക്കാനും തുടങ്ങി .
അവരെല്ലാം കൂടി ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കിയ ശേഷം ദേ ബസിലേക്ക് വലിഞ്ഞു കയറി .
അപ്പോഴാണ് എന്റെ തലയിലെ ബള്‍ബ്‌ കത്തിയത് .കാര്യങ്ങള്‍ പറയുമ്പോ എല്ലാം പറ യണമല്ലോ !! ആ റൂട്ടില്‍ എല്ലാം കൂടി ആകെയുളളത് ഒന്നും രണ്ടും മൂന്നു ബസുകളാണ് . ആ ബസു പോയാല്‍ പിന്നെ അടുത്തതിനു രണ്ട് മണിക്കൂര്‍ വെയിറ്റ് ചെയ്യണം . വെയിറ്റ് ചെയ്തിട്ടെന്തു!! കാശ് കൊടുക്കാതെ എന്നെ വീട്ടിലെത്തിക്കാന്‍ കണ്ടക്ടര്‍ എന്റെ അമ്മാവനോന്നുമല്ലല്ലോ!!!
അങ്ങനെ പരാജയം സമ്മതിക്കണോ വേണ്ടയോ എന്ന് ആലോചിചോണ്ടിരിക്കുന്നതിനിടയിലാണ് ബസ്സൊന്നു മുന്പോട്ടെടുത്തത് .
ഹോ ഉള്ളീന്ന് കത്തിയ കത്തല്‍ ഇപ്പോഴും ദേ നിന്നിട്ടില്ല . നിലവിളിം നിര്‍ത്തി തുമ്പിയെ അതിന്റെ പാട്ടിനു വിട്ടു ഓടിച്ചെന്നു ബസില്‍ കയറി . എന്ന പിന്നെ അവിടെ സമാധാനമായി ഇരുന്നു നിലവിളിക്കാംഎന്നു വിചാരിച്ചു വായ തുറന്നപ്പോഴാണ് അടുത്തിരുന്ന ഉണ്ടക്കണ്ണന്‍ , കപ്പടാ മീശ ചേട്ടന്‍ എന്നെ നോക്കി കണ്ണുരുട്ടിയത് . അങ്ങനെ എന്ന പിന്നെ തല്ക്കാലം നിര്‍ത്താം , ബാക്കി ബസ്സീന്നു ഇറങ്ങിയിട്ടാവട്ടെ ,എന്തിനാ ആ ചേട്ടനെ വെര്‍തെ ബുധിമുട്ടിപ്പിക്കണേ എന്നും വിചാരിച്ചു മിണ്ടാതിരുന്നു .
... അപ്പൊ ഞാന് ആരായി?
അങ്ങനെ ഒരു പത്തു മിനിറ്റ് മിണ്ടാതിരുന്ന ഞാന് ഇനി ചെയ്യേണ്ട സമരപരിപാടികളെപ്പറ്റി ഒരു പ്ലാന്‍ ഒക്കെ തയ്യാറാക്കിയിരുന്നു . ബസ്സീന്നു ഇറങ്ങിയതും ഫുള്‍ സൌണ്ടില്‍ നിലവിളിം ഇട്ടു ഞാന് റോഡിന്റെ ഒത്തനടുക്ക് കുത്തിയിരുന്നു അലറലോടലറല്‍.
"ദിപ്പം കിട്ടണം ദാമായണം "
"എന്ന ശെരി . മോനവിടെയിരുന്നോ .. "
എന്നും പറഞ്ഞു എല്ലാവരും കൂടി ഒരു ചായ കടയിലോട്ടു കയറി .
... അപ്പൊ ഞാന് വീണ്ടും ആരായി?
എന്ന പിന്നെ കുറച്ചു കൂടി കടുപ്പിക്കാം എന്ന് കരുതി ഞാനൊരു പുതിയ തുമ്പിയേയും പിടിച്ചു ഷൂസും അഴിച്ചു ഷര്‍ട്ടും ഊരി വളരെ മനോഹരമായി റോഡിന്റെ നടുക്ക് ചെന്നിരുന്നു ഡോസ് കൂട്ടി നിലവിളി വീണ്ടും തുടങ്ങി . ഇങ്ങനെ മനോഹര കലാപരിപാടികള്‍ റോഡിനു നടുവില്‍ അരങ്ങേറുംമ്പോഴാണ് ഒരു ഭയങ്കര നിലവിളി ശബ്ദം മുന്നില്‍ .."പേം പേം ".
അയ്യോ ദേ വരുന്നൂ , പാണ്ടി ലോറി . ഷൂസും തുമ്പിം ഷര്‍ട്ടും എല്ലാം അവിടെ ഉപേക്ഷിച്ചു ഓടി തിരിഞ്ഞു നോക്കുമ്പോള്‍...........
"ക്ടിം " "പ്ടിം" "ത്ലിം" "ഗ്ലും "
ഇത്തിരി ശബ്ദങ്ങള്‍ . ഒന്നുമില്ല!!! എന്റെ പുത്തന്‍ ഷൂസിന്റെ മോളില്‍ പാണ്ടി ലോറി കയറിയിരിക്കുന്നു . ഇത് പോലൊരു സമരം നടത്തിയിട്ട് കിട്ടിയതാണ് , ദേ കിടക്കുന്നു പാണ്ടി ലോറി കയറി ചത്ത തവളയെപ്പോലെ .
രണ്ടാമതൊന്നു കൂടി നോക്കിയില്ല .. അയ്യോ.. (മ്യൂസിക്‌.... )
വെള്ള ഷൂസിന്റെ മോളില്‍ നാല് ചുകപ്പു വരകളും രണ്ടു നീലകുറിയുമുള്ള പുത്തന്‍ ഷൂസിലോന്നു ....
ഹോ വൃത്തിയില്ലാത്ത പാണ്ടി ലോറീ നീ പോയി മതിലിനിടിക്കട്ടെ!!!
അപ്പോഴേക്കും മനോഹരമായ ഈ കാഴ്ചകള്‍ ഒക്കെ കാണാനായി എല്ലാവരും ചുറ്റിലും കൂടിയിരുന്നു .
ചായ കുടിക്കാന്‍ ഹോട്ടലില്‍ കയറിയവരും ഈ ബഹളങ്ങളൊക്കെ കണ്ടിറങ്ങി വന്നു .
ദേ അമ്മ വരുന്നു .. ഞാന് നിലവിളിക്കുന്നു ..... അമ്മ എനിക്കിട്ടു രണ്ടെണ്ണം പൊട്ടിക്കുന്നു ... ഞാന് വീണ്ടും ശബ്ദം കൂട്ടി നിലവിളിക്കുന്നു ... ആളുകള്‍ കൂടുന്നു ...
ഞാന് വീണ്ടും വോളിയം കൂട്ടുന്നു .വോളിയം കൂട്ടുന്നതിനനുസരിച്ചു എനിക്ക് കിട്ടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഡോസിന്റെ ശക്തി കൂടുന്നു .. അവസാനം ഇനി കൂട്ടാന്‍ വോളിയം ഇല്ലാത്തതിനാല്‍ ആ ഐറ്റം അവസാനിപ്പിക്കുന്നു .പിന്നെ ദയനീയമായി അമ്മയെ നോക്കുന്നു.അമ്മ കണ്ണും മിഴിച്ചു പേടിപ്പിക്കണ രീതിയില്‍ എന്നെ നോക്കുന്നു... ഞാന് എന്റെ ഭാവം ഇത്തിരി കൂടി ദയനീയമാക്കുന്നു......
അങ്ങനെ ഈ നാടകത്തിന്റെ അവസാനം
"ഡാ കരയണ്ട... നാളെ ടൌണീന്നു വാങ്ങിച്ചു തരാം ..ഇവിടെ ഒരു കടയിലുമില്ല" എന്നാ അമ്മയുടെ ഡയലോഗില്‍ ഞാന് എല്ലാ ഭാവാഭിനയങ്ങളും നിര്‍ത്തുന്നു(വേറെ രക്ഷയില്ലെന്നു ഉറപ്പായി )
അങ്ങനെ വളരെ സന്തോഷത്തോടെ ഞാനും
"എനിച്ചും ഒരു ചായ"
ഓര്‍ഡര്‍ ചെയ്യുന്നു.
തല്ക്കാലം ശുഭം
പിന്‍കുറിപ്പ് :
കര്‍ക്കടകത്തില്‍ രാമായണം വായിക്കണമെന്ന് അമ്മ പറഞ്ഞപ്പോള്‍ , രാമായണം വാങ്ങിച്ചു
തരാതെ എങ്ങനെ വായിക്കും എന്ന ചോദ്യം എന്റെ നാവില്‍ വന്നത് ഇങ്ങനെ ഒരു ഓര്‍മയുടെ പിന്നാമ്പുറത്ത് നിന്ന്.
ന്നു വച്ചാല്‍ സുഹൃത്തുക്കളെ ആ രാമായണം ഞാന് ഇത് വരെ കണ്ടിട്ട് തന്നെയില്ല . ആരുടെയെങ്കിലും കൈയിലുണ്ടെങ്കില്‍ അയച്ചു തരാന്‍ അപേക്ഷ!!!!!!!! .
ആ കാലത്ത് കടയില്‍ എന്തെങ്കിലും സാധനങ്ങള്‍ വാങ്ങിക്കാന്‍ ഞാന് പോകണമെങ്കില്‍ മൂന്നു രൂപ അമ്പത് പൈസ കമ്മീഷന്‍ നിര്‍ബന്ധവുമായിരുന്നു . ഇത് സഹിക്ക വയ്യാതെ വീട്ടില്‍ സാധനങ്ങള്‍ വാങ്ങിക്കാന്‍ എന്നെ കടയില്‍ വിടാത്തതിനു ഒരു ദിവസം രാവിലത്തെ ചായ ബഹിഷ്കരിച്ചത് ഞാന് ഇന്നലെ എന്ന പോലെ ഓര്‍ക്കുന്നു (ഹോ.. ഇത്രേം ചെറുപ്പത്തിലേ നിരാഹാര സമരം !!!).
ഓ... മൂന്നു രൂപ അമ്പത് പൈസയുടെ കാര്യം പറഞ്ഞപ്പോഴാണ് ഒരു കാര്യം ഞാനിപ്പോള്‍ ഓര്‍ത്തത്‌ . ഈ മൂന്നു രൂപ അമ്പത് പൈസ കാരണമാണ് ഒരു ദിവസം മുഴുവന്‍ കുഞ്ഞിരാമന്‍ മാഷ് എന്നെ ബഞ്ചില്‍ കയറ്റി നിര്‍ത്തിയത് . മാഷ് ചോദിച്ചു , അഞ്ചു രൂപയില്‍ നിന്ന് മൂന്നു രൂപ അമ്പത് പൈസ കുറച്ചാല്‍ എത്രയെന്നു . എന്റെ വളരെ സിമ്പിള്‍ ആയ മനോഹരമായ ലോജിക് വച്ച് ഞാന് ഉത്തരവും പറഞ്ഞു , രണ്ടു രൂപ അമ്പത് പൈസ!! . നിങ്ങള്‍ തന്നെ പറ എന്റെ ലോജിക്കില്‍ എന്തെങ്കിലും തെറ്റുണ്ടോന്നു. അഞ്ചില്‍ നിന്ന് മൂന്നു പോയാല്‍ രണ്ട്. പിന്നെ ഒരമ്പത് പൈസേം . അപ്പൊ രണ്ടേ അമ്പത് . ഞാനിക്കാര്യം വീട്ടില്‍ പറഞ്ഞപ്പോ എന്നെ തല്ലാന്‍ വന്നു അമ്മ . ഇനി ബൂലോഗക്കാരെ ഉള്ളൂ രക്ഷ .. ആരെങ്കിലും ഉണ്ടോ ഇതൊന്നു ചോദിക്കാന്‍ പോകാന്‍ ? ... അയ്യോ പറഞ്ഞു പറഞ്ഞു സിപ്പി പള്ളിപുറത്തിന്റെ കഥ പോലെ ആയിപ്പോയി . അപ്പൊ പറഞ്ഞു വന്നത് എന്താന്നു വച്ചാല്‍ ........
അങ്ങനെ മനോഹരമായ ഒരു ഞായറാഴ്ച വൈകുന്നേരം എവിടെയോ വീട്ടുകാരോടൊത്ത് ഒരു സവാരിയും കഴിഞ്ഞു തിരിച്ചു വീട്ടിലേക്കുള്ള ബസ് പിടിക്കാനുള്ള നടത്തതിനിടയിലാണ് ഞാന് ഒരു ഭീകരമായ സത്യം മനസ്സിലാക്കുന്നത് . ഞാന് അറിയാതെ ബാലരമക്കാര് രാമായണം അമര്‍ ചിത്രകഥ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിരിക്കുന്നു . അതാണെങ്കില്‍ വല്യ ഒരു ബുക്ക് . ആ പുസ്തകതിനെക്കാളും ചെറിയ ഒരു ചെക്കന്‍ അതും പിടിച്ചോണ്ട് എന്നേം കൊഞ്ഞനം കാട്ടി വീട്ടിലേക്കു പോകുന്നു . പോരെ പൂരം .
എന്നിലെ വായനക്കാരന്‍ ഉണര്‍ന്നു .
"ഇപ്പൊ കിട്ടണം ആ പുസ്തകം" . കൈയിലിരുന്ന തുമ്പിയെ കൊണ്ട് ഒരു കല്ലും കൂടി എടുപ്പിച്ചു നിലത്തിരുന്നു ഞാന് പ്രഖ്യാപിച്ചു കഴിഞ്ഞു .
"ഈ ചെറുക്കന്റെ ഒരു കാര്യം . എന്ത് പുസ്തകം ? "
"ദോ ദാമായണം" ഞാന് ആ പുസ്തകോം കൈയില്‍ വച്ചോണ്ട് പോകുന്ന കുട്ടിയെ നോക്കി പറഞ്ഞു .
"എന്ത് ദാമായണോ ? അതെന്തോന്ന് ? " അമ്മ ഇത് വരെ കേട്ടിട്ടില്ലാത്ത തരം മലയാളം മനസ്സിലാക്കാന്‍ പറ്റാതെ ചുമ്മാ നില്ക്കണ സമയത്ത് ചേട്ടന്‍ പരിഭാഷപ്പെടുത്തി കൊടുത്തു
"രാമായണം . ബാലരമെടെ .. "
" അതെ .. നീ ഇനി അത് വായിക്കാത്ത കുറവേയുള്ളൂ . വേഗം എഴുന്നേറ്റോ .. അല്ലെങ്കില്‍ നിനക്കിപ്പോ കിട്ടും "
പക്ഷെ ഞാന് രണ്ടിലൊന്ന് എന്ന മട്ടില്‍ അവിടങ്ങനിരുന്നു. ഈ നാടകങ്ങളൊക്കെ അവിടെ അരങ്ങേറുന്ന സമയത്താണ് എന്റെ നാട്ടിലേക്ക് പോകുന്ന ഒരു ബസ് ഒരു നൂറു മീറ്റര്‍ മുന്‍പിലായി വന്നങ്ങു ബ്രേക്ക് ചവിട്ടിയത് .
ഒരു ബസിനെ കണ്ടപ്പം എല്ലാവരും കൂടി ദേ പോണൂ ... അതിന്റെ പുറകെ .. പോകണ വഴിക്ക് എല്ലാവരും കൂടി വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.
"നീ വേണേ അവിടിരുന്നോ ... ഞങ്ങള്‍ പോവുന്നു , "
... അപ്പൊ ഞാന് ആരായി?
ആ ഭീഷണിയെ പുല്ലു പോലെ അവഗണിച്ച് ഞാന് അവിടെ തന്നെ കുത്തിയിരുന്ന് തുമ്പിയെക്കൊണ്ട് ഒരു കല്ല് കൂടി എടുപ്പിച്ചു , എന്നിട് വലിയ വായില്‍ നിലവിളിക്കാനും തുടങ്ങി .
അവരെല്ലാം കൂടി ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കിയ ശേഷം ദേ ബസിലേക്ക് വലിഞ്ഞു കയറി .
അപ്പോഴാണ് എന്റെ തലയിലെ ബള്‍ബ്‌ കത്തിയത് .കാര്യങ്ങള്‍ പറയുമ്പോ എല്ലാം പറ യണമല്ലോ !! ആ റൂട്ടില്‍ എല്ലാം കൂടി ആകെയുളളത് ഒന്നും രണ്ടും മൂന്നു ബസുകളാണ് . ആ ബസു പോയാല്‍ പിന്നെ അടുത്തതിനു രണ്ട് മണിക്കൂര്‍ വെയിറ്റ് ചെയ്യണം . വെയിറ്റ് ചെയ്തിട്ടെന്തു!! കാശ് കൊടുക്കാതെ എന്നെ വീട്ടിലെത്തിക്കാന്‍ കണ്ടക്ടര്‍ എന്റെ അമ്മാവനോന്നുമല്ലല്ലോ!!!
അങ്ങനെ പരാജയം സമ്മതിക്കണോ വേണ്ടയോ എന്ന് ആലോചിചോണ്ടിരിക്കുന്നതിനിടയിലാണ് ബസ്സൊന്നു മുന്പോട്ടെടുത്തത് .
ഹോ ഉള്ളീന്ന് കത്തിയ കത്തല്‍ ഇപ്പോഴും ദേ നിന്നിട്ടില്ല . നിലവിളിം നിര്‍ത്തി തുമ്പിയെ അതിന്റെ പാട്ടിനു വിട്ടു ഓടിച്ചെന്നു ബസില്‍ കയറി . എന്ന പിന്നെ അവിടെ സമാധാനമായി ഇരുന്നു നിലവിളിക്കാംഎന്നു വിചാരിച്ചു വായ തുറന്നപ്പോഴാണ് അടുത്തിരുന്ന ഉണ്ടക്കണ്ണന്‍ , കപ്പടാ മീശ ചേട്ടന്‍ എന്നെ നോക്കി കണ്ണുരുട്ടിയത് . അങ്ങനെ എന്ന പിന്നെ തല്ക്കാലം നിര്‍ത്താം , ബാക്കി ബസ്സീന്നു ഇറങ്ങിയിട്ടാവട്ടെ ,എന്തിനാ ആ ചേട്ടനെ വെര്‍തെ ബുധിമുട്ടിപ്പിക്കണേ എന്നും വിചാരിച്ചു മിണ്ടാതിരുന്നു .
... അപ്പൊ ഞാന് ആരായി?
അങ്ങനെ ഒരു പത്തു മിനിറ്റ് മിണ്ടാതിരുന്ന ഞാന് ഇനി ചെയ്യേണ്ട സമരപരിപാടികളെപ്പറ്റി ഒരു പ്ലാന്‍ ഒക്കെ തയ്യാറാക്കിയിരുന്നു . ബസ്സീന്നു ഇറങ്ങിയതും ഫുള്‍ സൌണ്ടില്‍ നിലവിളിം ഇട്ടു ഞാന് റോഡിന്റെ ഒത്തനടുക്ക് കുത്തിയിരുന്നു അലറലോടലറല്‍.
"ദിപ്പം കിട്ടണം ദാമായണം "
"എന്ന ശെരി . മോനവിടെയിരുന്നോ .. "
എന്നും പറഞ്ഞു എല്ലാവരും കൂടി ഒരു ചായ കടയിലോട്ടു കയറി .
... അപ്പൊ ഞാന് വീണ്ടും ആരായി?
എന്ന പിന്നെ കുറച്ചു കൂടി കടുപ്പിക്കാം എന്ന് കരുതി ഞാനൊരു പുതിയ തുമ്പിയേയും പിടിച്ചു ഷൂസും അഴിച്ചു ഷര്‍ട്ടും ഊരി വളരെ മനോഹരമായി റോഡിന്റെ നടുക്ക് ചെന്നിരുന്നു ഡോസ് കൂട്ടി നിലവിളി വീണ്ടും തുടങ്ങി . ഇങ്ങനെ മനോഹര കലാപരിപാടികള്‍ റോഡിനു നടുവില്‍ അരങ്ങേറുംമ്പോഴാണ് ഒരു ഭയങ്കര നിലവിളി ശബ്ദം മുന്നില്‍ .."പേം പേം ".
അയ്യോ ദേ വരുന്നൂ , പാണ്ടി ലോറി . ഷൂസും തുമ്പിം ഷര്‍ട്ടും എല്ലാം അവിടെ ഉപേക്ഷിച്ചു ഓടി തിരിഞ്ഞു നോക്കുമ്പോള്‍...........
"ക്ടിം " "പ്ടിം" "ത്ലിം" "ഗ്ലും "
ഇത്തിരി ശബ്ദങ്ങള്‍ . ഒന്നുമില്ല!!! എന്റെ പുത്തന്‍ ഷൂസിന്റെ മോളില്‍ പാണ്ടി ലോറി കയറിയിരിക്കുന്നു . ഇത് പോലൊരു സമരം നടത്തിയിട്ട് കിട്ടിയതാണ് , ദേ കിടക്കുന്നു പാണ്ടി ലോറി കയറി ചത്ത തവളയെപ്പോലെ .
രണ്ടാമതൊന്നു കൂടി നോക്കിയില്ല .. അയ്യോ.. (മ്യൂസിക്‌.... )
വെള്ള ഷൂസിന്റെ മോളില്‍ നാല് ചുകപ്പു വരകളും രണ്ടു നീലകുറിയുമുള്ള പുത്തന്‍ ഷൂസിലോന്നു ....
ഹോ വൃത്തിയില്ലാത്ത പാണ്ടി ലോറീ നീ പോയി മതിലിനിടിക്കട്ടെ!!!
അപ്പോഴേക്കും മനോഹരമായ ഈ കാഴ്ചകള്‍ ഒക്കെ കാണാനായി എല്ലാവരും ചുറ്റിലും കൂടിയിരുന്നു .
ചായ കുടിക്കാന്‍ ഹോട്ടലില്‍ കയറിയവരും ഈ ബഹളങ്ങളൊക്കെ കണ്ടിറങ്ങി വന്നു .
ദേ അമ്മ വരുന്നു .. ഞാന് നിലവിളിക്കുന്നു ..... അമ്മ എനിക്കിട്ടു രണ്ടെണ്ണം പൊട്ടിക്കുന്നു ... ഞാന് വീണ്ടും ശബ്ദം കൂട്ടി നിലവിളിക്കുന്നു ... ആളുകള്‍ കൂടുന്നു ...
ഞാന് വീണ്ടും വോളിയം കൂട്ടുന്നു .വോളിയം കൂട്ടുന്നതിനനുസരിച്ചു എനിക്ക് കിട്ടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഡോസിന്റെ ശക്തി കൂടുന്നു .. അവസാനം ഇനി കൂട്ടാന്‍ വോളിയം ഇല്ലാത്തതിനാല്‍ ആ ഐറ്റം അവസാനിപ്പിക്കുന്നു .പിന്നെ ദയനീയമായി അമ്മയെ നോക്കുന്നു.അമ്മ കണ്ണും മിഴിച്ചു പേടിപ്പിക്കണ രീതിയില്‍ എന്നെ നോക്കുന്നു... ഞാന് എന്റെ ഭാവം ഇത്തിരി കൂടി ദയനീയമാക്കുന്നു......
അങ്ങനെ ഈ നാടകത്തിന്റെ അവസാനം
"ഡാ കരയണ്ട... നാളെ ടൌണീന്നു വാങ്ങിച്ചു തരാം ..ഇവിടെ ഒരു കടയിലുമില്ല" എന്നാ അമ്മയുടെ ഡയലോഗില്‍ ഞാന് എല്ലാ ഭാവാഭിനയങ്ങളും നിര്‍ത്തുന്നു(വേറെ രക്ഷയില്ലെന്നു ഉറപ്പായി )
അങ്ങനെ വളരെ സന്തോഷത്തോടെ ഞാനും
"എനിച്ചും ഒരു ചായ"
ഓര്‍ഡര്‍ ചെയ്യുന്നു.
തല്ക്കാലം ശുഭം
പിന്‍കുറിപ്പ് :
കര്‍ക്കടകത്തില്‍ രാമായണം വായിക്കണമെന്ന് അമ്മ പറഞ്ഞപ്പോള്‍ , രാമായണം വാങ്ങിച്ചു
തരാതെ എങ്ങനെ വായിക്കും എന്ന ചോദ്യം എന്റെ നാവില്‍ വന്നത് ഇങ്ങനെ ഒരു ഓര്‍മയുടെ പിന്നാമ്പുറത്ത് നിന്ന്.
ന്നു വച്ചാല്‍ സുഹൃത്തുക്കളെ ആ രാമായണം ഞാന് ഇത് വരെ കണ്ടിട്ട് തന്നെയില്ല . ആരുടെയെങ്കിലും കൈയിലുണ്ടെങ്കില്‍ അയച്ചു തരാന്‍ അപേക്ഷ!!!!!!!! .
Subscribe to:
Posts (Atom)